Dostluğa

verin ellerinizi
sıkı sıkı tutup
geçmişe gidelim biraz
hadi ama
çok vaktimiz yok
geçen her saniye geçmişten bir parçaya dönüşüyor
ve biz ne geri dönebiliyor ne de ileriye gidebiliyoruz
sıkışıp kaldığımız şu ana ise hayat diyorlar işte.

hadi verin ellerinizi
bir bankın üzerinde saatlerce konuşup gülüştüğümüz o eski günlere gidelim
hani ta içten sevdiğimiz o günlere
sevip de kavuşamadıklarımıza
kavuşup da değer bilemediklerimize
değer verip değer göremediklerimize
her şeye
göz yaşlarımıza bile
hani düşüp dizlerimizin acıdığı zaman kadar eskiye değil ama
sevip kalbimizin acıdığı günler diyorum
zor ama
güzeldi hani ..
gidelim hadi
verin ellerinizi

belki yine bekler gözlerimiz gelmeyecek olanı
belki yine yüzümüzde güller açar yanından geçtiğimizde
belki o da özlüyordur kendisine aşkla bakan bir çift göz
belki o da gelir...
gelmese bile
gelmediyse de
güzeldi hani ..

içimize sığmayan heyecanlar yaşadığımız günlerden bahsediyorum
hani hayallerimiz ne kadar yıkılsa da
inadına
tekrar
ve tekrar
hayaller kurduğumuz o günler
ne de güzeldiler..

vazgeçmeyişlerimiz vardı bir de
çocuksu sevinçlerimiz
eriğe vuralım diye beklediğimiz bahar
bitsin diye beklediğimiz yazlar
ve bir sigara dumanı ile geçen
sert kışlar,
bir de o gönlümüzde kanatsız uçan kuşlar
işte onlar da
güzeldi hani ...

aynı şarkının
aynı mısrasında birbirimizi bulduğumuz
aynı şiire vurulup
aynı türküyü tutturduğumuz
hiç olmayacak olan için saatlerce konuştuğumuz
biraz ağlayıp bazen güldüğümüz
ne olursa olsun
yine kendimize döndüğümüz
o bahçesi yeşil kokan
umutlar ektiğimiz dünyaya
verin ellerinizi
hadi gidelim ...

hadi gelin en son ne zaman buluştuysak o bahçede
o günü bayram ilan edelim
ne zamansa ayıran bizi bırakın o gün yas tutalım
belki
bizden sonrakiler
kıymetini bilir hayallerinin
belki onlar
bizim gibi kaybolmazlar hayatın yollarında
belki onların hala
hayalleri vardır...

siz yine de gelin
gidelim ..